You are currently browsing the daily archive for August 16, 2007.
Ng una kong masilayan ang kanyang mukha
Ito’y mistulang isang magneto, ako’y napatulala
Animoy isang anghel na bumaba sa lupa
Kay ganda, kay amo, napakatalinhaga.
-o-
Napakasarap tingnan ang mukhang iba sa pangkaraniwan
Sadyang takaw-pansin, di kailangang ipagpilitan
Kay sarap tingnan ang bawat anggulo
Bawat sulok, nanaisin mong masaulo.
-o-
Ah, sadyang nakakabihag ng puso
Mapapaibig ka kahit di naisin ng iyong puso
Ang mukhang inosente at walang ginagawa
Masilayan mo lang, ang puso mo ay walang kawala.
-o-
Sadya sigurong ginawang makapangyarihan
Ang isang mukhang kagaya mo na kaibig-ibig pagmasdan
Upang magbigay saya at inspirasyon
Sa bawat nilalalang, ibayong saya ang pabaon.
-o-
At sa bawat pagpikit ng aking mga mata
Ang taglay mong ganda ay baon ko sa gunita
Isang simpleng bagay na tyak di mo pansin
Pero isang alapap ang hatid sa akin.
-o-
Siguro sapat na ang mga pagkakataong katulad nito
Ang ika’y maging inspirasyon dito sa puso ko
Sapat na ang ligayang laging hatid mo
Sa tuwing masisilayan ko ang mukha mo.
-o-
-o-
-o-
Hay buhay! Lam mo yon, walang kahirap-hirap, kahit di ngumingiti, mukha pa lang ulam na. Manang! Kanin pa nga! Hehe
