You are currently browsing the monthly archive for July 2007.

Nakakasalamuha ko sya hanggang sa ngayon

Inosente pang turing sa paglipas ng panahon

Hindi pa sya lubusang na expose sa mundo

Limitado ang karanasan, madaling mapaamo.

– o –

Hindi naman sya kakaiba sa pangkaraniwan

Hindi rin pansinin di tulad ng iba dyan

Simple lang sa kanyang pakikitungo

Nakakatuwa ksi di sya kumplikado.

– o –

Pero me isang kakatwang pagkakataon

Sa isang hindi sinasadyang panahon

Ang kabila nyang pisngi, aking nasilayan

Tumambad ang isang pambihirang kababaan.

– o –

Nakakatuwa at nakakataba ng puso

Sa totoo lang, iyon ang isang pambihirang tagpo

Ngatal ang mga labi’t pisngi na nagsusumamo

Buong pagpapakumbaba, parang bata mong inaamo.

– o –

Nabigla rin ako sa kanyang ginawa

Ilang segundo din akong natulala

Di ko akalain na sobrang totoo sya

Tanggap ang pagkakamali, mapatawad lang sya.

– o –

Sa tagpong iyon, humanga ako sa kanya

Isang taong may pagpapahalaga

Sana hindi sya lamunin ng kalakaran ng mundo

Sa paglipas ng panahon, sana wag maging bato.

– o –

Si Iya, di nya tunay na pangalan

Nagkataon lang na sya ay aking nabinyagan

IYa ksi IYakin ang unang tingin ko sa kanya

Pero sa bandang huli, ang katumbas pala nun ay paghanga.

– o –

– o –

Para to kay M.N. hehe. Alam na nya un ksi kaming dalawa lang ang me alam nito. Keep up the good work and wag ka magbago. Pano txt txt na lang. Haha

Ako ay nabigla sa aking namalas

Kakaiba sa pangkaraniwan at madalas

Mahirap ipaliwanag o sadya nga bang kakaiba

Guniguni ba o kababalaghan talaga?

-0-

Kahit saan ako tumingin, sa tao man o sa dingding

Lutang na lutang ang taglay nilang ningning

Nakakabighani ang kanilang mga kislap

Parang mga bituin sa likod ng mga ulap.

-0-

Para akong dinuduyan sa taglay nilang ganda

Nakaka adik, sobrang nakakahalina

Unti-unti akong lumulutang sa alapaap

Kakaibang ligaya, kakaibang sarap.

-0- 

Sa kawalan ng kamalayan, muntik na akong matumba

Buti na lang nakabawi at mabilis na naibalik ang porma

Aking napagtanto na ang mga alitaptap sa tanghaling tapat

Epekto pala ng gutom, ang tyan ko sa pagkain ay salat.

-0-

-0- 

Gutom lang yan!!! hehe

Ang life parang buhay, ano daw?
Gets mo ba o dahil korny, gusto mong sumigaw?
Haha, ganyan ang buhay, dapat na tinatawan
Sumakay ka lang at pag hindi, nosebleed ang kakauwian.

Meron akong nakilala, Ana ang pangalan
Katamtaman ang pangangatawan
Feeling seksi at matalino kuno
Pag nagpaliwanag sa ‘yo, nosebleed aabutin mo.

E si Ed, naku pag nakilala mo
Seryoso tignan kahit saang anggulo
Pero oras na magjoke, kahit korny ibabanat sa ‘yo
Pag di mo inawat, nosebleed pati tenga mo.

Ang buhay nga naman, puno ng drama
Isama mo na ang aksyon, pati na ang komedya
Sabi nga, kelangan marunong ka sumabay
Kahit na nagnonosebleed ka, isinga mo ng walang humpay.

Naku malamang kilala mo rin si Rey
Pagbumuka ang bibig, sya ay authority
Pag pumutak, di mo kayang baluktutin ang utak
Hinayupak, nosebleed ka ksi sya ay Reynang umiindak.

Si Mel, malalim ang pinag-aralan
Ang pagpapari, pwede nyang pasukan
Matalinhaga magsalita, di maarok kung minsan
Nosebleed ka ksi katwiran nya ang makapangyarihan.

Nakakatawa talaga kung iyong iisipin
At pwede ka rin mabaliw kung iyong didibdibin
Kaya payo ko, wag dibdibin bagkus ay iyong likurin
Kundi nosebleed ang sadya mong aabutin.

Exxxcuse me pohhhh! Sisinga lang. Hehe

Ginawa ng bandang 1:00 ng madaling araw kasi hindi makatulog at walang maisip na makabuluhang mga bagay. Haha.

Sa isang sandali na baka hindi na maulit

Sa isang sandali na sobrang kay iksi

Bawat tunog ng segundo ay mahalaga

Pintig ng puso ko ay puro kaba.

 

Sa isang pambihirang pagkakataon

Na sana sa iyong alaala ay maipabaon

Ang isang mensaheng mula sa puso ko

Sana madama mo sa higpit ng mga yakap ko.

 

Ang makapiling ka sa bawat pintig ng segundo

Kung alam mo lang, damdamin ko’y nagsusumamo

Pwede bang dugtungan pa ang nalalabing panahon

Upang ito’y hindi maging huling pagkakataon?

 

Huling yakap, huling pag-uugnay

Patak ng luha ko ay walang humpay

Bukas, makalawa ay wala ka na

Hanggang dito na nga lang, heto na.

 

Bakit kay igsi ng panahon para sa huling yakap

Ikulong man kitang pilit sa aking mga yakap

Alam kong kusa din akong bibitaw

Sadyang ito na ang huli nating pagkaulayaw.

 

At sa bawat hakbang mong di ko mapigilan

Sa pagkatayo, ako’y nakapakong luhaan

Hanggang dito na nga lang ba ang panahon

At ang ating huling yakap, habambuhay na pabaon.

 

  

Ginawa ng bandang 2:00 ng madaling araw – July 23, 2007, pagkatapos ng 2nd episode ng “Foxy Lady”. Biglang feeling senti at nostalgic kuno.  Walang kokontra!!! haha

Blog Stats

  • 655 hits
July 2007
M T W T F S S
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  
Design a site like this with WordPress.com
Get started